Αρχική

«Όλοι από κάπου κρατάμε. Κάπου γεννηθήκαμε, κάπου μεγαλώσαμε, κάπου αλλού ίσως ανατραφήκαμε. Όλοι μας έχουμε το δικό μας ιστορικό. Ο καθένας έχει κάτι το δικό του. Τον κόσμο του, τις αξίες του, τα προβλήματά του. Τι ποιο φυσικό από όλα αυτά. Έτσι και ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου. Έχει το δικό του κόσμο και τη δική του ιστορία. Από μικρός περιέτρεχε τα χωριά της περιοχής για να μάθει κάποια γράμματα, όπως του έλεγε τότε ο πατέρας του. Πέρασε δύσκολες στιγμές στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Ήταν τότε μόνο επτά χρονών και ο πατέρας του ήθελε να του μάθει λίγα γράμματα. Η πρώτη χρονιά στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού πέρασε ανώδυνα, αν και ο ίδιος δεν θυμάται σχεδόν τίποτε. Τη δεύτερη χρονιά άρχισαν τα προβλήματα. Ήταν το καλοκαίρι του 1948. Το Σεπτέμβρη άνοιγαν τα σχολεία και έπρεπε όλα τα παιδιά να πάνε στο σχολείο. Δάσκαλος όμως δεν υπήρχε στο χωριό. Τότε οι μεγάλοι έλεγαν στους μικρούς ότι ο δάσκαλος πήγε στρατιώτης και τα παιδιά θα μένανε χωρίς σχολείο. Τα παιδιά αυτά τα πράγματα δεν τα καταλαβαίνουν. Τι θα πει ότι ο δάσκαλος θα πάει στρατιώτης. Δεν υπάρχουν άλλοι να πάνε. Γιατί να πάει ο δάσκαλος και να αφήσει τα παιδιά χωρίς σχολείο. …»

Γεώργιος Δ. Μυλωνάς