Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΡΑΓΩΓΙΑΣ ΕΚΘΕΤΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Τις μέρες αυτές στην πόλη μας και στην αίθουσα του Δήμου Κοζάνης, απέναντι από το κτίριο της Μητρόπολης, όπου φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις υπό την αιγίδα του Δήμου, ένας πολύ γνωστός καλλιτέχνης από την περιοχή μας εκθέτει τα έργα του. Αυτός είναι ο Μανόλης Δραγώγιας από τη Λευκοπηγή. Για το ποιος είναι ο Μανόλης Δραγώγιας δεν χρειάζονται συστάσεις. Το όνομά του δεν είναι γνωστό μόνο στο πανελλήνιο, αλλά και στη μακρινή Αυστραλία, όπως μου έλεγε το περασμένο καλοκαίρι ένας ομογενής μας, που ζει στην Περθ της Δυτικής Αυστραλίας. Για πολλοστή φορά έρχεται στην πόλη μας και εκθέτει το πλούσιο ζωγραφικό του έργο. Η τωρινή έκθεση του Μανόλη είναι η πλουσιότερη και αποτελείται από 80 έργα περίπου, σχεδόν όλα καινούργια των τελευταίων χρόνων.

Υπάρχουν μικρές και μεγάλες συνθέσεις, λίγες παλιές και πάρα πολλές καινούργιες δημιουργίες που γεμίζουν ασφυκτικά το χώρο της έκθεσης. Το ένα τρίτο των έργων του καλλιτέχνη έχει για θέμα καΐκια, βάρκες, πανιά, γλάρους, σχοινιά κοντά σε απάνεμα λιμανάκια. Μερικά είναι μεγάλες συνθέσεις, όπως «ο πόλεμος στη θάλασσα» που τα βλέπουμε για πρώτη φορά. Σίγουρα είναι η πρόσφατη δημιουργία του καλλιτέχνη. Εκεί που ζει ο Μανόλης, στο Κάτω Σχολάρι της Χαλκιδικής, αντικρίζοντας τη θάλασσα και τους ανθρώπους της με τα σύνεργά τους και γνωρίζοντας καλά την ιστορία μας φυσικό είναι να του δημιουργούν αναζητήσεις καλλιτεχνικές, που τις αποτυπώνει με το καλλιτεχνικό του αισθητήριο στο μουσαμά με λάδι ή σκιτσάροντάς τες στο χαρτί. Στους πίνακες αυτούς διαπιστώνει κανείς την ευαισθησία του καλλιτέχνη στα απαλά χρώματα, τη χρωματική τους λάμψη και το ελεύθερο προσωπικό ύφος του ζωγράφου που δίνει στο φυσικό τοπίο. Υπάρχει ένας συγκρατημένος υπερρεαλισμός με τη σχετική αφαίρεση του χρωστήρα του καλλιτέχνη.

Στις άλλες συνθέσεις του Μανόλη με την ονομασία «Νεκρή Φύση» με βιβλία, με βότσαλα, με καρπούζι και άλλα διαπιστώνει κανείς την εκφραστική δύναμη του καλλιτέχνη με πολύ έντονα τα ρεαλιστικά στοιχεία των αντικειμένων που περιγράφει.

Στις δημιουργίες με θέμα τη Φύση βλέπουμε το Μανόλη να διεισδύει ως την εσώτερη δομή  των αντικειμένων και να μετουσιώνεται μ’ αυτά. Η Ελένη Γκύζη γράφει ότι ο Μανόλης πέτυχε να χριστεί «ειδικός» στη Φύση, στα στενά κοζανίτικα καλντερίμια, στις θαλασσογραφίες, στα αγιορείτικα τοπία και με ό,τι ακόμη καταπιανότανε. Αυτή η συνεχής τριβή του Μανόλη με την ελληνική φύση που τον καταξιώνει σαν το γνήσιο προσωπογράφο της υπαίθρου μας δίνει την καλύτερη εξήγηση για τα μαγευτικά τοπία και τα εκπληκτικά βάθη τους.

Στις θρησκευτικές συνθέσεις διακρίνει κανείς τη βαθειά θρησκευτικότητα του καλλιτέχνη και τον επηρεασμό του από τη Μεγάλη Βυζαντινή Ζωγραφική. Χωρίς να είναι οι πίνακες αυτοί καθαρές Αγιογραφίες, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, δέχεται όμως ότι είναι μια παράλληλη με την καθαυτό δουλειά του. Η Βυζαντινή Τέχνη, λέει στα παιδιά του Γυμνασίου Λευκοπηγής στα 1989 σε συνέντευξή του, είναι πολύ δυνατή και όποιος ζωγράφος δεν μαθητεύσει κοντά της, δεν μπορεί να ολοκληρώσει την τέχνη του. Εδώ, συνεχίζει ο Μανόλης, δεν πρόκειται για αγιογραφίες, αλλά για ένα πάντρεμα της τέχνης μου με την ορθόδοξη ζωγραφική και παράδοση.

Στο μεγάλο πίνακα με την ονομασία «Βυζαντινή Σύνθεση» παρακολουθεί κανείς ένα μέρος από το Δωδεκάορτο των μεγάλων αγιογραφιών στις εκκλησίες με τις βασικότερες από τις συνθέσεις, όπως η Υπαπαντή, η Βάπτιση, η Σταύρωση στο κέντρο της σύνθεσης, η Ανάσταση με δυο διαφορετικές αποδόσεις και άλλες μορφές ευαγγελιστών και του Ιωάννη του Προδρόμου. Εδώ διακρίνουμε αυτό το πάντρεμα που περιέγραψε λίγο πριν ο Μανόλης στα παιδιά της Λευκοπηγής. Μορφές άγιες και σεβαστές αποδίδονται με ρεαλισμό και πολύ κοντά στα ανθρώπινα μέτρα. Κάτι παρόμοιο που έκαναν οι μεγάλοι ζωγράφοι στα χρόνια της Αναγέννησης.

Γενικά οι συνθέσεις του Μανόλη είναι «ψηλώματα», που ορθοπατούν γερά πάνω στη γη. Ο καλλιτέχνης μας έρχεται από τα βάθη των αιώνων της ελληνικής ιστορίας και της παγκόσμιας τέχνης. Στη ζωγραφική του διακρίνουμε τη σύνθεση και το καταστάλαγμα της ελληνικής και παγκόσμιας τέχνης στη διαχρονικότητά της. Δάσκαλοί του είναι όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες, δικοί μας και ξένοι. Παίρνει απ’ όλους και πλάθει το δικό του στυλ και διαμορφώνει τη δική του προσωπική τεχνοτροπία. Γι’ αυτό το έργο του Μανόλη είναι Οικουμενικό, όπως εκείνο της Βυζαντινής Τέχνης.

Γεώργιος Δ. Μυλωνάς

Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος

Advertisements