Βιβλιοκριτική: ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΑΛΕΙΦΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ», Θεσσαλονίκη 2007

Τον τελευταίο καιρό είδε το φως της δημοσιότητας το βιβλίο του Μελά Κ. Γιαννιώτη «Αλειφούσης της Πόλεως» σε δυο πολυτελείς τόμους μεγάλου μεγέθους. Από την πρώτη ματιά εντυπωσιάζουν οι ογκώδεις τόμοι από την πολύ καλή έκδοση, το άριστης ποιότητας χαρτί, η πολυτελής έγχρωμη παρουσίαση των εικόνων και ο πολύ καλός χαρακτήρας των γραμμάτων. Ιδιαίτερα οι υπογραμμίσεις με έντονα γράμματα του συγγραφέα για κάποια σημαντικά κομμάτια. Όλα ομολογουμένως εντυπωσιάζουν από την πρώτη ματιά.

Εκεί όμως που μένει έκθαμβος ο αναγνώστης των τόμων είναι το περιεχόμενό τους. Από την αρχή κιόλας αντικρίζει τα σύμβολα των αρχαίων Μακεδόνων με ωραίες έγχρωμες φωτογραφίες και αμέσως αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο των μεγάλων βιβλίων. Αντικρίζει το δεκαεξάκτινο έμβλημα των Μακεδόνων από τις ανασκαφές της Αιανής, το ίδιο σύμβολο από τα βημόθυρα της Μονής Παναγίας Σισανίου και το ίδιο έμβλημα πάλι ζωγραφισμένο στο τζάκι παλαιού υδρόμυλου στη Βλάστη Κοζάνης, που ανήκε στον παππού του. Καθώς καταλαβαίνει ο αναγνώστης από την αρχή, σκοπός του συγγραφέα είναι να αποδείξει τη διαχρονικότητα της ελληνικότητας της Μακεδονίας μας. Και πιο ειδικά να αποδείξει την ύπαρξη μιας χαμένης Μακεδονικής πόλης πάνω στο Άσκιο Όρος (Σινιάτσικο), του Σίσανου, που περιμένει τους ειδικούς αρχαιολόγους να την αποκαλύψουν. Στα βυζαντινά χρόνια η πόλη ονομαζόταν Σισανιούπολις και σήμερα Σισάνι.

Αφορμή παίρνει από την αρχαία μαρμάρινη επιγραφή, που βρίσκεται εντοιχισμένη στα δεξιά της θύρας της εισόδου στο Μοναστήρι της Παναγίας στο Σισάνι Κοζάνης και αρχίζει με τις φράσεις «Αλειφούσης της πόλεως». Η επιγραφή μιλάει για κάποια άγνωστη πόλη που πρόσφερε λάδι στους αγωνιζόμενους νέους αθλητές για την απάλειψη των σωμάτων τους. Τα ονόματα που αναφέρονται στην επιγραφή είναι χαρακτηριστικά ονόματα των αρχαίων Μακεδόνων και τα συναντούμε σ’ όλες τις πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας. Η μαρμάρινη πλάκα με την επιγραφή βρέθηκε κάπου εκεί γύρω και εντοιχίστηκε προφανώς από τους κτήτορες του μοναστηριού για να μη χαθεί. Δίπλα από το μοναστήρι τα τελευταία χρόνια ανακαλύφτηκε βυζαντινή εκκλησία μεγάλου μεγέθους (για μητροπολιτικό ναό ομιλούν οι βυζαντινολόγοι), που ήταν κτισμένη πάνω σε αρχαίο μακεδονικό ιερό, όπως μαρτυρούν τα διάφορα μαρμάρινα κομμάτια, που βρίσκονται μέσα στο μοναστήρι.

Ο Μελάς Γιαννιώτης θέλει να αποδείξει τη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού των αρχαίων Μακεδόνων μέχρι των ημερών μας. Με άπειρες αποδείξεις και πολλές πληροφορίες αποδεικνύει ότι το λεκανοπέδιο Σισανίου–Βλάστης και της ευρύτερης περιοχής πάνω στο Σινιάτσικο είναι Ελλάδα γηγενών Ελλήνων από τους μυθικούς χρόνους. Συνδυάζει την ξύλινη πινακίδα του Δισπηλιού της Καστοριάς με τα σήματα γραφής, πολλά από τα οποία μοιάζουν με τα συλλαβογράμματα της γραμμικής Α΄και Β΄ των προϊστορικών χρόνων της νότιας Ελλάδας και θέλει να αποδείξει ότι οι Έλληνες δεν έχουν σχέση με τους Ινδοευρωπαίους, αλλά είναι μια πανάρχαια φυλή με συνέχεια μοναδική. Φέρνει πολλές αποδείξεις, που συνταράζουν και νομίζουμε ότι, αν αποδειχτούν, θα πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα στην ιστορία μας.

Τη συνέχεια του αρχαίου Μακεδονικού μεγαλείου τη διαβλέπει μέσα στα παλαιότερα και τα σύγχρονα χριστιανικά ιερά. Τα σύμβολα των αρχαίων Μακεδόνων τα αντικρίζει και τα αποκαλύπτει στον ξύλινο διάκοσμο των εκκλησιών, στα δάπεδά τους και στις ζωγραφικές συνθέσεις των τοιχογραφιών. Ιδιαίτερα βρίσκει και το τονίζει έντονα το δεκαεξάκτινο ή δωδεκάκτινο ή εξάκτινο αστέρι πάνω στις φορητές εικόνες, κυρίως της Παναγίας, και στα δάπεδα των εκκλησιών. Μάλιστα αυτά τα πανάρχαια διακοσμητικά στοιχεία τα συνδέει και το διατυμπανίζει με όλες του τις δυνάμεις ότι είναι η συνέχεια του αρχαίου πολιτισμού των Μακεδόνων δια μέσου των αιώνων ως τις μέρες μας. Και έτσι ακριβώς είναι!

Ο Μελάς Γιαννιώτης γράφει ότι, παρότι δεν είναι ειδικός, επιχειρεί, σα Μακεδόνας, να ανατρέψει την προπαγάνδα για την απαξίωση και υποβάθμιση του αρχαίου Μακεδονικού Πολιτισμού. Με την πληθώρα των τοπικών μαρτυριών και αποδείξεων φτάνει στο αποτέλεσμα που επιθυμεί διακαώς. Αποκαλύπτει τους ενσυνείδητους και ασυνείδητους εχθρούς της Μακεδονίας και τους απογυμνώνει με πολλά στοιχεία, γιατί δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν ότι το αρχαίο ελληνικό μακεδονικό πνεύμα δημιούργησε πολύ περισσότερα από όσα όλος ο άλλος ελληνισμός και ολόκληρος ο τότε γνωστός κόσμος. Τονίζει ιδιαίτερα ότι έντεχνα και δόλια επί σειρά αιώνων οι εχθροί της Μακεδονίας αποκρύβουν πως τα θεμέλια του εκπολιτισμού Ανατολής και Δύσης τα έβαλαν οι Έλληνες Μακεδόνες με τη νικηφόρα και μεγαλειώδη εκστρατεία του Μεγαλέξανδρου στους κλασικούς χρόνους. Και αργότερα στους βυζαντινούς χρόνους με τους αυτοκράτορες της δυναστείας των Μακεδόνων.

Στο τέλος απαντάει στο ερώτημα ποιοι είμαστε τελικά, ποιοι και που ήμασταν και πόσοι είμαστε σήμερα διασπαρμένοι σε όλο τον κόσμο. Εύχεται δε να ακολουθήσουν άλλοι ειδικοί και επαΐοντες, ελληνομαθείς και ειλικρινείς για την ανάδειξη και πιστοποίηση της μακεδονικής πραγματικότητας.

Γεγονός είναι ότι ο Μελάς Γιαννιώτης με τα γραφόμενά του στους δυο μεγάλους τόμους, αποδεικνύεται ότι είναι ένας φλογερός Μακεδόνας και πονάει πολύ για τα σημερινά συμβαίνοντα με την προσπάθεια υποκλοπής του ονόματος της Μακεδονίας μας από τους γειτονικούς Σκοπιανούς.

Γεώργιος Δ. Μυλωνάς

Επίτισμος Σχολικός Σύμβουλος